του Ταρίκ Αλί
16 Οκτωβρίου 2025
αναδημοσίευση από το New Left Review_Sidecar
Μετάφραση: Νίκος Βράντσης
Η γκαλερί των τερατωδών μορφών που συναρμολόγησε ο Τραμπ (μόνο η τόγα του έλειπε στην απεικόνισή του ως Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρωνα) στο Σαρμ ελ-Σέιχ, το αιγυπτιακό θέρετρο συνώνυμο της χλιδής και της δεσποτείας, γιόρταζε με ευλάβεια την «Ειρήνη στη Μέση Ανατολή». Ποια «ειρήνη»; Νωρίτερα την ίδια μέρα, στην Ιερουσαλήμ, ο Νέρωνας είχε κηρύξει τη «νίκη» απευθυνόμενος στους ζητωκραυγάζοντες βαρβάρους βοηθούς και δωρητές του στη Κνεσέτ:
Φτιάχνουμε τα καλύτερα όπλα στον κόσμο, και έχουμε πολλά. Και δώσαμε πολλά στο Ισραήλ, ειλικρινά. Ο Μπίμπι με πήρε τηλέφωνο τόσες φορές: “Μπορείς να μου βρεις αυτό το όπλο, εκείνο το όπλο, το άλλο όπλο;” Μερικά ούτε που τα είχα ακούσει, Μπίμπι, και τα έφτιαξα! [Γέλια] Αλλά τα στέλναμε εκεί, έτσι δεν είναι; Και είναι τα καλύτερα. Είναι τα καλύτερα. Και τα χρησιμοποιήσατε καλά. Θέλει και ανθρώπους που να ξέρουν να τα χρησιμοποιούν, και εσείς προφανώς τα χρησιμοποιήσατε πολύ καλά.
«Τι δουλειά! Τι δουλειά έχετε κάνει!», θαύμασε ο Νέρωνας. «Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που είμαι περήφανος που είμαι ο καλύτερος φίλος που είχε ποτέ το Ισραήλ». Και πριν ηχήσει η τελική σάλπιγγα, υπήρξε και ένας χαιρετισμός προς τη Μίριαμ Άντελσον, καθισμένη στη γαλαρία των επισκεπτών: «Έτσι δεν είναι, Μίριαμ;» Ο Νέρωνας θυμήθηκε:
Η Μίριαμ και ο Σέλντον ερχόντουσαν στο Οβάλ Γραφείο… Νομίζω πως έκαναν περισσότερα ταξίδια στον Λευκό Οίκο από οποιονδήποτε άλλον… Κοίτα την, κάθεται εκεί τόσο αθώα. Έχει 60 δισεκατομμύρια στην τράπεζα. 60 δισεκατομμύρια. [Γέλια] Νομίζω είπε, “Όχι, άλλο!” Και αγαπά το Ισραήλ… Ο άντρας της ήταν πολύ επιθετικός, αλλά τον αγαπούσα… με στήριζε πολύ. Και με έπαιρνε τηλέφωνο: “Μπορώ να έρθω να σε δω;” Κι εγώ του έλεγα: “Σέλντον, είμαι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν λειτουργεί έτσι.” Ερχόταν όμως… Ήταν υπεύθυνοι για τόσα πολλά, συμπεριλαμβανομένου του ότι με έβαλαν να σκεφτώ τα Υψίπεδα του Γκολάν.
Αυτή η αλυσίδα σκέψεων, και τα νήματα που συνδέονται με τις δωρεές των Άντελσον, τον οδήγησαν να αναρωτηθεί αν η πρωταρχική της αφοσίωση ήταν προς την Αμερική ή προς το Ισραήλ. «Θα την βάλω σε μπελάδες μ’ αυτό, αλλά την είχα ρωτήσει κάποτε: “Λοιπόν, Μίριαμ, ξέρω ότι αγαπάς το Ισραήλ. Τι αγαπάς περισσότερο, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ;” Αρνήθηκε να απαντήσει. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να είναι το Ισραήλ!»
Το ερώτημα αυτό, φυσικά, θεωρείται «αντισημιτικό» σύμφωνα με τον ορισμό της IHRA. Στην πατρίδα του, τα αμερικανικά πανεπιστήμια απειλούνται ή τιμωρούνται από τη διοίκηση του Νέρωνα για πολύ λιγότερα. Για άλλη μια φορά, λέει το ανείπωτο φωναχτά: αποκαλύπτοντας τον άθλιο ρόλο που παίζει το χρήμα του Ισραηλινού Λόμπι στη ξεδιάντροπη υποστήριξη του αμερικανικού πολιτικού και πολιτισμικού κατεστημένου για την καταστροφή της Γάζας.
Εν τω μεταξύ, μόλις πενήντα μίλια μακριά από τα πανηγύρια στο Κνεσέτ, σχεδόν δύο εκατομμύρια πεινασμένοι και άστεγοι Παλαιστίνιοι αναζητούσαν καταφύγιο, τροφή και νερό. Τι συμβαίνει τώρα; Η Χαμάς απελευθέρωσε 20 ομήρους και οι Ισραηλινοί 2.000. Μια μερική παύση. Καλά νέα. Αλλά οι Ισραηλινοί έχουν ξεκαθαρίσει πως η αποικιακή κατοχή δεν θα τελειώσει ποτέ. Πέρα από τους ίσως 100.000 νεκρούς, το Ισραήλ έχει πραγματοποιήσει μια τεράστια αρπαγή γης. Ο IDF έλεγχε πάνω από το 80% των 140 τετραγωνικών μιλίων της Γάζας πριν από τη «συμφωνία ειρήνης» του Νέρωνα. Μετά την υποχώρηση στη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή» της αρχικής απόσυρσης, σύμφωνα με το Al Jazeera εξακολουθούν να κρατούν το 58% της Λωρίδας, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους του Κυβερνείου Ράφα, πάνω από το μισό του Κυβερνείου Χαν Γιούνις, τμήματα της Πόλης της Γάζας, καθώς και το Μπεΐτ Χανούν και το Μπεΐτ Λαχίγια στα βόρεια. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να κρατούνται χωρίς δίκη σε ισραηλινά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η συμφωνία αφήνει τη Λωρίδα της Γάζας ουσιαστικά διχοτομημένη, με τη μάζα του παλαιστινιακού πληθυσμού περιορισμένη σε καταυλισμούς σκηνών. Ο αστικός ιστός έχει σχεδόν ολοκληρωτικά καταστραφεί από ισραηλινά βλήματα, βόμβες, drones και μπουλντόζες: το 80% των κτιρίων έχει υποστεί ζημιές ή ισοπεδωθεί, το 90% των κατοικιών έχει καταστραφεί και το 80% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων έχει εκριζωθεί. Η Λωρίδα φιλοξενεί πλέον 17.000 ορφανά και τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχουν γυρίσει την ανθρώπινη ανάπτυξη στη Γάζα πίσω κατά 69 χρόνια.
Έξι μέρες μετά την κατάπαυση του πυρός, οι Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να δολοφονούνται και να τραυματίζονται κατά βούληση από τον IDF. Το πέρασμα της Ράφα και τα άλλα σημεία εισόδου παραμένουν υπό ισραηλινό έλεγχο. Ισχυριζόμενη ότι οι Παλαιστίνιοι παραβιάζουν τη συμφωνία επειδή δεν μπορούν να βρουν τα σώματα νεκρών Ισραηλινών ομήρων μέσα στα ερείπια, η κυβέρνηση Νετανιάχου έχει ήδη αρχίσει να μπλοκάρει την ανθρωπιστική βοήθεια.
Κι όμως, το Ισραήλ δεν έχει επιτύχει πλήρως τους πολεμικούς του στόχους. Η Χαμάς, αντί να καταστραφεί, στρατολογεί με επιταχυνόμενο ρυθμό, όπως παραδέχτηκε όχι πολύ καιρό πριν ο υπουργός Εξωτερικών του Μπάιντεν, Μπλίνκεν. Παρότι μεγάλο μέρος της ανώτατης ηγεσίας έχει σκοτωθεί, ένας αξιωματούχος της Χαμάς περιέγραψε πώς η επίθεση του IDF έφερε «νέες γενιές» στην αντίσταση. Έχουν γίνει δεξιοτέχνες στην ανακύκλωση αμερικανικών και ισραηλινών πυραύλων, βομβών και βλημάτων που δεν εξερράγησαν, μετατρέποντάς τα σε αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Η τρίτη φάση της συμφωνίας του Τραμπ ορίζει ότι η Χαμάς πρέπει να παραδώσει τα όπλα της, αλλά, όπως επισημαίνει ο Πίτερ Μπάιναρτ, αυτό είναι απίθανο:
Για δεκαετίες, η ισλαμιστική οργάνωση κατηγορούσε τον πολιτικό της αντίπαλο, την Παλαιστινιακή Αρχή υπό την ηγεσία της Φατάχ, ότι εγκατέλειψε την ένοπλη αντίσταση ενώ οι Παλαιστίνιοι παραμένουν υπό κατοχή. Είναι απίθανο η Χαμάς να εγκαταλείψει αυτή την αρχή τώρα, ελλείψει οποιασδήποτε αποδεκτής πολιτικής λύσης.
Ο πόλεμος Ισραήλ–Παλαιστίνης, που ξεκίνησε το 1947, δεν έχει ακόμη τελειώσει. Οι ηγέτες του, σοσιαλδημοκράτες όπως ο Μπεν Γκουριόν και η Γκόλντα Μέιρ τη δεκαετία του ’50 και του ’60, ακροδεξιοί όπως η σημερινή κυβέρνηση Νετανιάχου, δεν έκρυψαν ποτέ τον τελικό τους στόχο: τη «Γη του Ισραήλ» (Eretz Israel). Από το 2023, ο δηλωμένος τους σκοπός είναι να τερματίσουν οριστικά την παλαιστινιακή ιστορία. Ούτε αυτό, ωστόσο, έχει ακόμη επιτευχθεί, παρά τη στήριξη του Μπάιντεν, του Τραμπ και των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών-δορυφόρων, με τη Βρετανία στην πρώτη γραμμή.
Το μήνυμα προς τα εξαιρετικά κινήματα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, που έχουν αναδυθεί σε τόσα μέρη του κόσμου, είναι σαφές. Η γενική απεργία στην Ιταλία υπέρ της Γάζας έχει αναζωογονήσει τη ριζοσπαστική πολιτική εκεί. Η συντριπτική πλειοψηφία Γερμανών, Γάλλων και Βρετανών αντιτίθεται στις άθλιες κυβερνήσεις τους. Ο Τραμπ και ο Στάρμερ προωθούν αυταρχικά μέτρα στο εσωτερικό. Τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα έχουν αφυπνίσει ολόκληρη μια γενιά. Ο αραβικός κόσμος, δυστυχώς, εξακολουθεί να κοιμάται, αν και οι εφιάλτες του σκοτεινιάζουν, με το Ισραήλ να έχει αναλάβει τον ρόλο του ανώτερου ιμπεριαλιστικού ενδιάμεσου στην περιοχή. Το μήνυμα είναι το εξής: Μην προχωράτε παρακάτω. Μείνετε οργισμένοι. Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για τον παλαιστινιακό λαό υπό ισραηλινή κατοχή. Ο πόλεμος του 1947 συνεχίζεται σε πολλαπλές μορφές: 1956, 1967, 1973 και 2023. Αυτή η τελευταία φάση δεν είναι το τέλος. Με κανένα κριτήριο.